Steeds vaker worden (delen van) IT-afdelingen uitbesteed aan een externe leverancier waarbij die leverancier de diensten levert die de eigen IT-afdeling oorspronkelijk leverde.

Aan outsourcing, zijn -naast voordelen zoals kostenbesparing- ook nadelen en zelfs risico’s verbonden.

Meest voorkomende risico is dat de leverancier zich niet houdt aan de gemaakte afspraken. Er zijn zelf speciale termen bedacht om aan te duiden in welk opzicht de leverancier tekort schiet:

Van Shirking is sprake als een leverancier systematisch onderpresteert terwijl deze wel volledig betaald krijgt. Bijvoorbeeld meer uren declareren dan daadwerkelijk gewerkt is. Van Poaching is sprake als de leverancier zijn vertrouwenspositie beschaamt door concurrentiegevoelige informatie door te geven of de speciaal voor de klant onwikkelde oplossingen ook voor andere klanten te gebruiken. Van Opportunistic repricing is sprake wanneer een klant na verloop van tijd steeds meer afhankelijk wordt van de insourcende partij. Door deze machtspositie kan de insourcende partij eenzijdig de financiële condities van het contract willen veranderen, de klant is immers van hem afhankelijk. Door te zorgen dat de contracten (juridisch) waterdicht zijn, wordt veel van de ellende voorkomen, maar het draait uiteindelijk ook voor een flink deel om vertrouwen tussen de outsorucende en insourcende. Voor het creëren van wederzijds vertrouwen is het opbouwen en onderhouden van een goede relatie een vereiste.

Volgens recent onderzoek stellen in 60 % van de gevallen de contractuele relaties teleur en en loopt de outsourcing relatie in maar liefst 58 % van de gevallen helemaal verkeerd af.

Om dat te voorkomen, kunnen wij de outsourcing relatie beoordelen en geven wij onafhankelijk impliciet advies hoe de relatie kan worden verbeterd.